زندگی نامبرده سرشار از کوشش بی‌وقفه برای آبروی خانواده و کمک به نزدیکان بود. از جوانی با وجدان کاری و متانت در گفتار شناخته می‌شد؛ در محفل‌ها کم‌حرف اما پرمعنا بود و به بزرگان احترام می‌گذاشت. خانهٔ او به میهمانی گرم و مهربانی بی‌منت شهرت داشت؛ هر مهمان گرامی بود و هر بازمانده را به گوش جان می‌شنید. در دوران پیری نیز دلش برای جوانان و همسایگان می‌سوخت و هر جا که می‌توانست دست یاری می‌کرد. بازماندگان آرزومندیم در جوار رحمت حق آرام گیرد و ما را از دست دعای خیرش بی‌بهره نگذارد.